OKE, OKE, OKE

JE WILT IETS OVER MIJ WETEN

LEES VERDER ...

Je bent nieuwsgierig, mooi!

Terwijl ik dit nu opschrijf luister ik klassieke muziek. Dat doe ik vaker. Daarmee kan ik mij beter concentreren, zeker met barok muziek. Maar heb geen duidelijk muziek profiel. Jazz, house, pop, soms rock, lounge komt bij mij allemaal voorbij. Ligt aan waar ik zin in heb.

Ik hou van ruim en wijds uitzicht (als ik werk). En dat heb ik nu niet, aaaargh.

Misschien wel mijn grootste angst is dat ik mijn volle potentie niet leef en later (veel later spijt ga krijgen, je kent die film sence's wel waar op het sterf bed van alles bekend wordt)

PS Een Australische verpleegster uit een verzorgingstehuis. Heeft daar een boek over geschreven. Na jaren mensen begeleid te hebben in hun laatste weken. Viel het haar op dat de meeste mensen op het laatste van hun leven klaagden en spijt hadden van de dingen die ze niet gedaan hadden. Nooit van iets wat ze wel gedaan hebben; fout of niet.

Lees graag. Als kind al, als ik dan een boek had gehaald direct na school (inspecteur Arglistig; wat een titel). Stond ik net voor sluitingstijd van de bib er al weer om het om te ruilen voor de volgende uit de reeks.

Ben in veel dingen geïnteresseerd. Als kind al wilde ik weten hoe dingen werkten, en waarom dingen zijn zoals ze zijn. En begreep nooit hoe mensen met zoveel zelfvertrouwen kunnen rond lopen als je niet alles weet of begrijpt van de wereld.
Ik leer graag. En met name om mijzelf verder te ontwikkelen. Dat is sinds 1984, toen ik het boek "Niet morgen, maar nu" van dr. Wayne Dyer (inmiddels dood) gelezen heb nooit meer gestopt. Always hungry for more…

Ben bang mij zelf veel te serieus te gaan nemen. En te vervallen in dogma's en ego(ïsme).

Durf nog steeds aan mijzelf te twijfelen. En wil nog altijd te vaak het perfect doen. En dat vertraagt. Of leidt soms nog altijd tot uitstel en afstel.

Ik spreek mensen liever dan dat ik schrijf (email, what's app, sms)